Kto powinien mieć jaja?

Skąd ten post?
A no stąd, że patrząc co się wokół dzieje i patrząc co ja przeszłam i przechodząc nadal, to poważnie kobiety-matki mają większe jaja niż faceci. No nie wszystkie, bo nie wrzucam wszystkich do 1 worka, ale znaczna część. Spójrzcie na siebie...pracujecie, dbacie o dom, o dzieci, o mężów jeśli macie, podejmujecie niejednokrotnie znaczące decyzje, nie poddajecie się chociaż nie raz lecą łzy z bezsilności, bo takie momenty też są. Nie jesteśmy Herkulesami. Ba! nawet on mógłby polec na naszym miejscu.

Faceci? Często jest tak, że nie ogarnęliby nawet połowy, tego co my ogarniamy. I to mówię z własnego doświadczenia. Mój mąż, kiedy został sam, bo ja z córką byłam w szpitalu, ogarniał wszystko...pranie, sprzątanie, gotowanie itp. I wiecie co? Dopiero po tej samotności sam powiedział, że nawet nie miał pojęcia ile to zajmuje czasu i ile w domu jest pracy...a nie miał córki. Wcześniej niby wiedział, ale nie wiedział naprawdę jak to jest.

Ja...matka, żona, córka, dziewczyna po przejściach, chorobach emocjonalnych...choć czasem nie mam sił i płaczę, bo życie kładzie mi ciągle nowe kłody pod nogi - uważam, że jestem mimo wszystko silna. Uporałam się z bulimią, depresją, mam pracę, której nikt mi nie pomagał szukać, ukończyłam studia, mam śliczną córkę, z którą przeszłam niejedno, jestem codziennym logistykiem w domu, przeciwstawiam się złym stereotypom przez co nie raz jestem "złem chodzącym" w rodzinie, walczę teraz o męża i jego zdrowie, choć nie zrobię wszystkiego za niego. I niech mi jeszcze ktoś powie, że sobie nie radzę, to walnę w ryj.

Faktem jest, że czasem nie mam sił...że mam myśli by rzucić wszystkim, że nie dam dalej rady, że mam dość. Ale się jeszcze nie poddaję i mam mimo wszystko nadzieję, że zawsze wszystko się ułoży, tylko trzeba coś w tym kierunku robić.  Staram się...każdego dnia.

Ja mam teraz zły czas...naprawdę. I czasem nie wiem co będzie z moja rodziną...mimo to robię wszystko co mogę. Czas pokaże...

Pamiętajcie, że warto podejmować walkę o lepsze jutro niż żałować później, że się nic nie zrobiło.